the sea inside

از اون‌هاییه که بعد از دیدن یک دقیقه‌ی اولش، آدم می‌فهمه قراره یه فیلم بزرگ رو ببینه. فوق‌العاده است. از داستان ساده و سرراستش، تا بازی همه‌ی بازیگرها، و به خصوص خاویر باردم و اون لحن بی‌نظیرش. خیلی خیلی لذت بردم. خاویر باردم نقش یک معلول رو بازی می‌کنه که فقط می‌تونه گردنش رو حرکت بده. و به خاطر این‌که زندگی اینجوری رو دوست نداره، دنبال گرفتن حق قانونی خودکشیه.

کارگردان: برادران کوئن

خیلی نفس‌گیره. از همون اول فیلم کاری می‌کنه که مجبور بشید تا آخرش رو یک‌نفس ببینید. صحنه‌های تعقیب و گریز و این‌هاش هم عالیه. از داستانش هم خیلی خوشم اومد. دیالوگ‌ها هم خیلی خوب از آب در اومده...

چهره‌ی قاتل توی فیلم خیلی خیلی فوق‌العاده‌ست. یعنی اون حالت ترسناکی که با بی‌تفاوتی و بی‌رحمی و خونسردی همراهه... بی‌نظیره.
***
[۲۹ اسفند ۱۳۸۶، ۱۳:۵۰]